Dodano: 19 września 2019


VIN numer identyfikacyjny pojazdu.

VIN (ang. Vehicle Identification Number)

Numer identyfikacyjny pojazdu (VIN) to unikalny kod, który jest przypisany do każdego pojazdu silnikowego. Nadany i umieszczony jest przez producenta pojazdu. VIN jest 17-znakowym ciągiem liter i cyfr bez spacji lub liter Q (q), I (i) i O (o); pomija się je, aby uniknąć pomyłki z cyframi 0 i 1. Każda sekcja VIN zawiera konkretną informację o pojeździe, w tym rok, kraj i fabrykę produkcji; marka i model; i numer seryjny. Numer VIN jest zazwyczaj naniesiony w jednej linii.

Numer VIN po raz pierwszy zastosowano w 1954 r. W Stanach Zjednoczonych. W latach 1954–1981 różni producenci stosowali różne formaty oznaczeń.

Od 1981 r. W Stanach Zjednoczonych obowiązuje norma ISO 3779 (struktura) oraz ISO 4030 (lokalizacja).

fot
Struktura 17-znakowego numeru identyfikacyjnego VIN (Przykład Tesla Model S).

VIN niewymagany:

Numeru identyfikacyjnego VIN nie wymaga się dla pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 1995 r. oraz dla motocykla i motoroweru zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 2003 r., ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego, przyczepy przeznaczonej do łączenia z tymi pojazdami oraz pojazdu z nadanym i wybitym numerem nadwozia/podwozia zgodnie z odrębnymi przepisami;
Podstawa: Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych:


Pojazdy USA:

Pojazdy wyprodukowane na rynek amerykański mogą nie posiadać wybitego na elemencie nadwozia numeru VIN. Numer ten może znajdować się wyłącznie na tabliczce przymocowanej do elementu podszybia czołowego.
Podstawa: Opinia Ministra Infrastruktury.

Dekodery VIN

W celu szybkiej identyfikacji pojazdu można skorzystać z dekodera, należy jednak pamiętać, że algorytmy dekoderów nie są doskonałe.
auto dna YouCanic

Struktura VIN

Katalog VIN:

Lokalizacje cech identyfikacyjnych znajdziesz w katalogu VIN eurodiagnosta

Katalog VIN

Światowy Identyfikator Producenta (1-3)

WMI – (ang. World Manufacturer Identifier)
Pierwszą część numeru VIN stanowi kod, który jest przydzielany producentowi w celu jego identyfikacji. Kod składa się z 3 znaków (litery lub cyfry), które są nadawane przez odpowiedni urząd kraju, w którym ma swoją siedzibę producent, w porozumieniu z międzynarodową organizacją ds. normalizacji ISO, którą aktualnie jest Society of Automotive Engineers, Inc., (S.A.E) z siedzibą 400 Commonwealth Drive, Warrendale, PA 15096 USA, lub jej krajowymi przedstawicielstwami.
Pierwszy znak oznacza strefę geograficzną ,drugi kraj lub producenta w danym kraju, a trzeci określonego producenta. Dla producentów produkujących mniej niż 500 pojazdów rocznie przyznaje się cyfrę 9 na trzeciej pozycji (dotyczy to szczególnie pojazdów specjalnych lub zabudów). Co więcej, dla pełnej identyfikacji, producentowi takiemu przyznaje się dodatkowy symbol zlokalizowany na trzeciej, czwartej i piątej pozycji członu wyróżniającego pojazd VIS. Oznaczenia dodatkowe nadaje Narodowa Organizacja, rejestruje je także SAE.

Sekcja określająca typ (4-9)

VDS – (ang. Vehicle Descriptor Section )
Sekcja zbudowana jest z sześciu znaków. Za ich pomocą konkretny producent we właściwy dla siebie sposób koduje typ pojazdu, a także informacje o podwoziu i konstrukcji.

Sekcja identyfikatora pojazdu (10-17)

VIS – (ang. Vehicle Identifier Section)
Trzecia sekcja zbudowana jest z ośmiu znaków, a ostatnie cztery to wyłącznie cyfry. To numer konkretnego egzemplarza pojazdu. Jeśli producent podaje w tej sekcji oznaczenie roku produkcji i znak fabryki to zaleca się, aby rok produkcji znajdował się na pierwszym miejscu, a znak oznaczający fabrykę na drugim. Znak 10, licząc od początku numeru, określa zatem datę produkcji lub modelu auta. Samochody produkowane od 1980 do 2000 roku znakowane są literami L - Y. Od 2001 do 2009, cyframi od 1 do 9. Samochód wyprodukowany w 2010 roku zakodowany jest literą A, w 2011 – B, w 2012 – C, w 2013 – D, w 2014 – E, w 2015 - F itd...
Ford stosuje własny system kodowania daty produkcji.

Pojazdy europejskie:

W europie zgodnie z normami ISO przyjęto zasadę umieszczania numeru VIN za pomocą wybicia lub wyciskania na nadwoziu, ramie lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym po prawej stronie pojazdu. W dalszej części artykułu znajdują się odpowiednie akty prawne.

Obowiązujące rozporządzenie Unii Europejskiej nr 19/2011 w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tabliczek znamionowych i oznakowania identyfikacyjnego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz sposobu i miejsca ich umieszczania przywołuje pakiet norm ISO jako obowiązujący sposób oznakowania VIN pojazdów w całej Europie.

fotos
Numer VIN w samochodzie europejskim naniesiony metodą żłobienia.
fotos
Numer VIN w samochodzie europejskim naniesiony metodą wytłaczania od spodniej strony.


Pojazdy USA i Kanady:

Te same reguły (jak w europie) stosowane są w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, ale w sposób nieco odmienny, nie zawsze rozumiany w naszym kraju, choć całkowicie zgodny z przepisami tych samych norm ISO. W krajowych przepisach większość reguł stosowania VIN jest opisana, ale poniżej podajemy niektóre informacje nieopisane precyzyjnie, a zgodne z przywołanymi obowiązującymi przepisami ISO.

Zgodnie z normami ISO producent musi wybrać sposób oznakowania VIN spośród następujących trzech możliwości:

1. VIN umieścić bezpośrednio na części pojazdu, tzn. na ramie, na nadwoziu samonośnym albo na części nadwozia, która nie daje się łatwo usunąć lub wymienić

2. VIN umieścić na oddzielnej płytce trwale przymocowanej do pojazdu zgodnie z pkt. 1

3. VIN umieścić jednocześnie zgodnie z pkt. 1 i 2 na jednym pojeździe.

fotos
USA Chrysler Crossfire VIN. Źródło: srt-6.com.
fotos
USA Chrysler Crossfire.

W przypadku, kiedy narodowe przepisy danego kraju wymagają, aby VIN był czytelny z zewnątrz pojazdu, (w przypadku zamkniętego pojazdu) wówczas powinien być on umieszczony wewnątrz przestrzeni pasażerskiej w pobliżu dowolnego słupka szyby przedniej. Sposób pierwszy i trzeci stosowany jest w Europie, drugi jest obowiązkowy w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie, z tym że w tych dwóch krajach za część nadwozia, która nie daje się łatwo usunąć lub wymienić, przyjęto tablicę rozdzielczą razem z mocowaniem do struktury nadwozia.

W Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie jednolicie we wszystkich pojazdach (tam, gdzie ten sposób znakowania jest przewidziany przepisami federalnymi) stosuje się zasadę umieszczania „oddzielnej płytki z VIN” w pobliżu lewego słupka szyby przedniej, tak aby VIN był zawsze czytelny i dostępny na zewnątrz pojazdu nawet pod nieobecność kierującego.

Opisany system umieszczania VIN stosowany przez producentów w Stanach Zjednoczonych Ameryki i Kanady podlega ścisłej kontroli rządowej (nity, oznakowanie nitów, materiał, płytki itd.). Jednolitość stosowania oznakowania, trwałe systemy mocowania „oddzielnej płytki z VIN”, ułatwiają policji i innym instytucjom szybką identyfikację pojazdów. W dokumencie źródłowym znajdują się inne informacje techniczne dotyczące numeru identyfikacyjnego VIN mające wpływ na prawidłową identyfikację pojazdu.

Źródło: ITS

Stanowisko ITS (Instytut Transportu Samochodowego).

Zgodnie z dotychczasową praktyką fabryczne oznakowanie VIN na tzw. samochodach amerykańskich spełnia wymagania przepisów i jest podstawą do prawidłowej identyfikacji pojazdów. Ogólny wniosek nie wyklucza przypadków szczególnych, kiedy np. w wyniku naprawy przedniej części pojazdu lub z innych przyczyn oznakowanie VIN zostało uszkodzone, lub jest nieczytelne. W takich przypadkach mają zastosowanie odpowiednie przepisy ministra właściwego do spraw transportu.

Stanowisko Ministra (Ministerstwo Infrastruktury).

W pojazdach w wersji amerykańskiej oraz innej, w której numer identyfikacyjny VIN naniesiony jest na metalowej tabliczce przynitowanej do pasa podszybia przedniego, należy uznać za umieszczony w sposób trwały.

Komentarz:
Pojazdy wyprodukowane na rynek amerykański mogą nie posiadać wybitego na elemencie nadwozia numeru VIN. Numer ten może znajdować się wyłącznie na tabliczce przymocowanej do elementu podszybia czołowego. Zgodnie z opinią Ministra Infrastruktury stan ten należy uznać za spełniający wymóg trwałego umieszczenia. Wnioski o odstępstwo od warunków technicznych w przypadku pojazdów wyprodukowanych na rynek amerykański, zostają uznane za bezprzedmiotowe.

Prawo:

Źródło: Informacje z Ustawy Prawo o ruchu drogowym:

VIN – numer identyfikacyjny pojazdu nadany i umieszczony przez producenta;

Art. 66. 3a.
Pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art. 66a, cechy identyfikacyjne:
1) numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy;

Art. 66a. 1.
Cechy identyfikacyjne, o których mowa w art. 66 ust. 3a, nadaje i umieszcza producent.

Źródło: Informacje z Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych:

§ 11. 1.
Pojazd samochodowy wyposaża się:
1) w numer identyfikacyjny pojazdu (VIN) albo w numer nadwozia, podwozia lub ramy, umieszczony w sposób trwały na nadwoziu, ramie lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym, oraz tabliczkę znamionową określoną w załączniku nr 4 do rozporządzenia; numeru identyfikacyjnego VIN nie wymaga się dla pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 1995 r. oraz dla motocykla zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 stycznia 2003 r., ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego, przyczepy przeznaczonej do łączenia z tymi pojazdami oraz pojazdu z nadanym i wybitym numerem nadwozia/podwozia zgodnie z odrębnymi przepisami;

Źródło: Informacje z Rozporządzenia w sprawie rejestracji pojazdów:

Załącznik nr 14
WZORY CECH IDENTYFIKACYJNYCH ORAZ ICH OPIS

1. Numer VIN to nadana przez producenta kombinacja znaków przeznaczona do oznaczenia danego pojazdu. Jego celem jest zapewnienie, aby pojazd mógł być na jego podstawie jednoznacznie zidentyfikowany w ciągu 30 lat przez producenta lub przedstawiciela producenta, bez potrzeby żądania dalszych danych. Numer identyfikacyjny pojazdu powinien spełniać następujące wymagania:

1) powinien mieć strukturę zgodną z Polską Normą PN–92S02060, która odpowiada normie ISO 3779: 1983, a w przypadku producenta motocykli lub motorowerów produkujących poniżej 500 sztuk pojazdów rocznie trzeci znak w pierwszym członie powinien być cyfrą 9, przy czym właściwa identyfikacja producenta powinna być wtedy zapewniona przy użyciu 3, 4 i 5 znaku w członie trzecim oznakowania;

2) powinien być umieszczony na nadwoziu, ramie lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym po prawej stronie pojazdu, a także na tabliczce znamionowej;

3) powinien zawierać się w jednym wierszu; wyjątkowo, z przyczyn technicznych, może zawierać się w dwóch wierszach, jednak w takim przypadku nie może być przerw wewnątrz drugiego i trzeciego członu tego numeru; nie może być także pustych miejsc pomiędzy znakami; jakiekolwiek niewykorzystane pole w trzecim członie powinno być zapełnione przez cyfrę 0 w celu zapewnienia wymaganej liczby 8 znaków; początek i koniec każdego z wierszy powinien być oznaczony symbolem, który nie jest cyfrą arabską, dużą literą rzymską i nie spowoduje pomyłki z pozostałymi znakami; jeżeli dwa człony znajdują się w jednym wierszu, to zaleca się także umieszczanie takiego symbolu pomiędzy nimi;

4) powinien być umieszczony w widocznym i łatwo dostępnym miejscu za pomocą wybicia lub wyciskania w taki sposób, aby nie uległ zatarciu lub zniszczeniu.

2. Numer nadwozia, podwozia lub ramy to nadana przez producenta, lub organ rejestrujący kombinacja znaków przeznaczona do oznaczenia danego pojazdu. Jego celem jest zapewnienie, aby dany pojazd mógł być jednoznacznie zidentyfikowany.


Numer podwozia lub ramy nadawany przez organ rejestrujący

Numer nadwozia, podwozia lub ramy nadawany przez organ rejestrujący powinien spełniać następujące wymagania:

1) numer składa się z dwunastu znaków i obejmuje trzy człony:
a) człon pierwszy (3 znaki) - kod organu rejestrującego (literowy wyróżnik województwa i powiatu, przy dwóch literach, ostatni znak uzupełnia litera X),
b) człon drugi (3 znaki) - numer upoważnienia stacji do wykonywania badań technicznych (przy numerze dwucyfrowym uzupełniony na pierwszej pozycji cyfrą zero),
c) człon trzeci (6 znaków) - sześciocyfrowy kolejny numer porządkowy, w którym pierwsze dwie cyfry stanowią ostatnie dwie cyfry roku nadania numeru;

fotos
Numer nadany przez organ rejestrujący.

2) powinien być umieszczony na nadwoziu, podwoziu lub ramie po prawej stronie pojazdu, a także na tabliczce znamionowej;
3) powinien zawierać się w jednym wierszu, jako ciąg znaków bez miejsc przerwy pomiędzy członami numeru;
4) powinien być umieszczony w widocznym i łatwo dostępnym miejscu za pomocą wybicia lub wyciskania w taki sposób, aby nie uległ zatarciu lub zniszczeniu.


Zwolnienie z obowiązku stosowania numeru VIN

4. Numer nadwozia, podwozia lub ramy nadawany przez producenta, jeżeli w drodze odrębnych przepisów zwolniony jest on ze stosowania numeru VIN, jest określoną przez niego kombinacją cyfr i liter stanowiącą ciąg znaków w liczbie od 7 do 9. Numer powinien zawierać dwa człony:

1) człon pierwszy (3 znaki) – oznaczenie charakterystyczne, określone przez producenta pojazdu;
2) człon drugi (do 6 znaków) – numer porządkowy wyprodukowanego pojazdu, w którym pierwsze dwie cyfry stanowią ostatnie dwie cyfry roku nadania i umieszczenia numeru.


Rozmiar znaków

5. Dla znaków określonych w numerach, o których mowa w pkt 1 – 4, powinny być stosowane wielkie litery alfabetu łacińskiego i cyfry arabskie.

Minimalna wysokość liter i cyfr numerów powinna wynosić 7 mm, a w przypadku motocykli i motorowerów – 4 mm. W numerze VIN zabrania się stosowania liter: I, O oraz Q, myślnika, gwiazdki (*) oraz innych znaków specjalnych, o których mowa w pkt 1 ppkt 3.


Przekreślony VIN

Wytwórnie, które budują swoje samochody na bazie samochodów seryjnych, przekreślają oryginalny numer VIN i nadają swój własny. Przykładem jest niemieckie przedsiębiorstwo produkujące auta na bazie marki BMW. (Więcej informacji o samochodach Alpina wkrótce w artykule na naszej stronie).

Spotyka się przekreślony oryginalny numer VIN w samochodach innych producentów.

fotos
Przykład numer VIN Alpina.
fotos
Przykład tabliczka znamionowa Alpina.

Marka pojazdu

Marka może zostać zidentyfikowana na podstawie informacji zawartych w pozycjach od pierwszej do trzeciej oraz innej pozycji, określonej przez producenta w drugiej sekcji od czwartego do ósmego segmentu VIN. Producent pojazdów może być właścicielem różnych marek. Ważne, aby prawidłowo określić markę pojazdu.
Przykłady: Producentem samochodów marki Lancia jest FIAT. Samochody marki MINI są aktualnie produkowane przez BMW.

Rok modelowy pojazdu (VIN pozycja 10)

Rok modelu (zwany także modelem roku) to okres, w którym produkowane były samochody o tych samych cechach charakterystycznych. Zwykle rozpoczyna się on w połowie roku kalendarzowego i kończy w połowie następnego roku kalendarzowego. Pojęcie „model roku” stosuje się w celach marketingowych.

Data produkcji pojazdu Dekoder

Rok (data) produkcji pojazdu określa datę wyprodukowania konkretnego egzemplarza, przyjęcia go przez kontrolę ostateczną i przekazania do magazynu wyrobów gotowych. Pokrywa się on z rokiem kalendarzowym.


Grupa PSA

W pojazdach marek należących do francuskiego producenta PSA: Citroen, DS, Peugeot, Opel (modele PSA), stosowany jest kod ORGA. Kod znajduje się na naklejce obok informacji o wymaganym ciśnieniu w ogumieniu przeważnie na lewym słupku b (nie na tabliczce znamionowej). Dwa ostatnie znaki wskazują miejsce produkcji. Dokładną datę można ustalić, korzystając z kalkulatora.

Kalkulator PSA
fotos
ORGA Code — Pojazd wyprodukowany 19 listopada 2018 r. Vigo Hiszpania.


SAAB

Na tabliczkach znamionowych samochodów marki SAAB, producent podaje miesiąc i rok produkcji.

SAAB więcej
fotos
Tabliczka znamionowa SAAB 9-3 data prod. Czerwiec 2008 r.


Ford

Ford określa rok produkcji na jedenastej (11) a miesiąc na dwunastej (12) pozycji VIN.

W pozycji dziesiątej (10) numeru VIN Forda, znajduje się informacja o rodzaju nadwozia.

Ford więcej
fotos
Ford VIN - S-MAX data produkcji 09 czerwca 2016 r.


Samochody amerykańskie

Każdy producent pojazdów w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie ma obowiązek umieszczania etykiety certyfikatu (ang: Vehicle Certification Label).

Etykieta certyfikatu znajduje się wewnątrz pojazdu, na słupku drzwi kierowcy lub rzadziej na wewnętrznej ramie drzwi kierowcy. Etykieta zawiera ważne informacje dotyczące konkretnego pojazdu, takie jak:

Miesiąc i rok produkcji
Nazwa producenta (MFD BY)
Masa całkowita pojazdu (GVWR)
Dopuszczalna masa całkowita osi przedniej (GAWR FRT)
Dopuszczalna masa całkowita osi tylnej (GAWR RR)
Poświadczenie certyfikacyjne
Numer identyfikacyjny pojazdu (VIN)
Typ klasy pojazdu

Etykieta certyfikatu jest odpowiednikiem tabliczki znamionowej pojazdów wyprodukowanych na rynek europejski.

Wartość dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdu i przyczepy: GCWR (ang. Gross Combined Weight Rating) przeważnie znajduje się w katalogach producentów.

fotos
Tesla Model S produkcja: Wrzesień 2014 r.

fotos
Etykieta umieszczona na drzwiach samochodu Jeep.